Katana (jap. 刀)

Ieyasu Tokugawa, pierwszy z shogunów tej dynastii powiedział, że „miecz jest duszą samuraja”. Zdaniem tym wyraził rolę tego oręża w historii i kulturze kraju kwitnącej wiśni. Od strony technicznej, kataną nazywa się jednosieczny miecz japoński o długości głowni powyżej 60 cm (zwykle około 72 cm), o krzywej głowni i zaokrąglonym lub ściętym sztychu (tzw. kissaki). Jest to więc rodzaj szabli.

Katany wyposażone są w jelec mający formę bogato zdobionej tarczki zwanej tsuba. Rękojeść wykonywano zwykle z dwóch kawałków wydrążonego drewna zespolonych metalową obręczą fuchi i skuwką kashira. Dla poprawy uchwytu, rękojeść dodatkowo okładano skórą płaszczki, na której zawiązywano oplot z jedwabiu, skóry, bawełny lub zamszu.

Miecze przedstawione poniżej stanowią wybór spośród wielu moich prac. Wszystkie dedykowane są praktykom fechtunku, tak więc obok walorów czysto estetycznych, są one przystosowane do zastosowania w praktyce, w tym do testów cięć (tameshigiri). Trzeba pamiętać, że w przypadku oręża nawet najładniejsze ostrze, pozbawione walorów bojowych, jest tylko symbolem.